روایت حبیبالله؛ نفسهایی که به کپسول اکسیژن بند است/ زجر زیستن به عنوان «کارگر ساختمانی»/ ماهی ۳۰ میلیون خرج دوا و درمان میکنم!
بیست سال روی داربستها جوانیاش را جا گذاشت تا دستش جلوی کسی دراز نباشد، اما حالا در ۵۸ سالگی، نفسهایش به کپسول اکسیژن و هزینههای کمرشکن ۳۰ میلیون تومانیِ دارو بند است. «حبیبالله سبزی»، کارگر ساختمانی اهل مریوان که ۱۵ سال است به دلیل بیماری شدید ریوی ناشی از کار خانهنشین شده، روایتی تلخ از روزگارِ کارگرانِ بدون چتر حمایتی دارد. به گزارش خبرنگار ایلنا، سالها کار کردن، در بدترین شرایط عرق ریختن و استخوان خرد کردن، برای آنکه نانآور آبرومند خانوادهات باشی، همگی به این امید است که روزی در دوران پیری و ازکارافتادگی خیالت راحت باشد؛ حداقلی از رفاه را تجربه کنی و دستت جلوی دیگران دراز نباشد. اما گویا این تصویر برای طبقه کارگر در ایران، رویایی دستنیافتنی و محال است. این کابوس زمانی پررنگتر م
برای مطالعه متن کامل این خبر به منبع اصلی مراجعه کنید.