اینجا 40 سال قبل «دریا» بود و حالا یک «بمب کربنی» است

دریاچه آرال که میان قزاقستان و ازبکستان قرار دارد، زمانی چهارمین پهنه آبی درون‌سرزمینی بزرگ جهان بود. اما طی شش دهه گذشته، انحراف گسترده آب رودخانه‌های تغذیه‌کننده آن برای آبیاری مزارع پنبه، این دریاچه را تقریباً به‌طور کامل خشک کرد و دشتی نمکی به وسعت کشور ایرلند بر جای گذاشت. نابودی آرال تاکنون بیشتر به‌عنوان یک فاجعه زیست‌محیطی و انسانی شناخته می‌شد، اما پژوهشی تازه نشان می‌دهد که این رویداد پیامد مهم دیگری نیز داشته و به یکی از عوامل قابل توجه در تشدید تغییرات اقلیمی تبدیل شده است.

برای مطالعه متن کامل این خبر به منبع اصلی مراجعه کنید.