سهم ناچیز کارگران محلی از معدن طلای تفتان/ مردم محروم بومی: درختها خشک شدند، بوی گوگرد نفس را تنگ کرده/ کارفرما: به مردم امکانات دادیم
طلای تفتان، داستان دو روی یک سکه است؛ در دامنههای این کوه اسطورهای، جایی که صدای انفجارِ معادنِ طلا با سکوتِ قناتهای خشکیده گره خورده، تقابلی عمیق میان معیشتِ بومیان و سودِ کلانِ معدن طلا جریان دارد. در حالی که ساکنان منطقه از نابودی باغهای کهنسال و کوچِ زندگی میگویند، مدیران این مجموعه صنعتی، توسعه را مدیونِ این جراحی بزرگ در قلبِ تفتان میدانند. به گزارش خبرنگار ایلنا، تفتان، بام همیشه بیدار سیستان و بلوچستان، این روزها زیر سایه سنگین غبار و صدای مهیب ماشینآلات صنعتی نفس میکشد. منطقهای که روزگاری با چشمههای جوشان، قناتهای پرآب و باغهای پربارِ زردآلو و آلویش، تابلویی بینظیر از حیات در حاشیهی کویر بود، اکنون به صحنه تقابل نابرابر تیغ لودرها و ریشههای کهنسال بدل شده است. ماجرا ا
برای مطالعه متن کامل این خبر به منبع اصلی مراجعه کنید.