طلوع خورشید از خیمه‌های سوخته؛ تداوم نقش‌آفرینی زنان از زینب کبری تا افق‌های انقلاب و ظهور

سخت‌ترین لحظات کاروان اسرا، تنها به حمل‌الاسرا و افشاگری خلاصه نمی‌شد؛ بلکه خطر بزرگ‌تری که کاروان را تهدید می‌کرد، «قطع ریشه‌ی امامت» بود. دشمن به خوبی دریافته بود که وجود نازنین امام سجاد (ع) به عنوان باقیمانده‌ی نسل نبوت، خطری بزرگ برای بقای حکومت اموی است. از این رو، در همان ساعات اولیه‌ی پس از شهادت، وقتی شمر ملعون با شمشیر به سمت خیمه‌ی امام حمله‌ور شد تا ریشه‌ی آل‌الله را بخشکاند، حضرت زینب (س) همچون کوهی استوار در برابر او ایستاد و با شجاعتی وصف‌ناپذیر، جان برادرزاده‌اش را سپر بلا کرد. این دفاع، فراتر از یک عمل عاطفی بود؛ ایشان به خوبی می‌دانست که ادامه‌ی راه حسین (ع) در گرو بقای این امام معصوم است.

برای مطالعه متن کامل این خبر به منبع اصلی مراجعه کنید.